Persmededeling
(20/08/16) - Waarom wordt de verloning van een CEO in een overheidsbedrijf niet gekoppeld aan het laagste loon dat in het bedrijf betaald wordt ? De graad van tewerkstelling die hij in stand houdt en uiteraard de resultaten?.
Dat was de reactie van Marc De Mulder, Voorzitter VSOA-Post op berichten in de media over de lonen van topmanagers in overheidsbedrijven in de zomer van 2013.
Zie persmededeling van Marc De Mulder - 26/8/2013
De regering-Di Rupo werkte toen aan een regeling voor de hoge lonen van de topmanagers in de overheidsbedrijven. Het was ook de splijtzwam tussen Johnny Thijs, toenmalig CEO en de politieke overheid. Uiteindelijk is er een regeling gekomen die de CEO’s nog altijd een heel degelijk inkomen verschafte maar met plafonnering! Voor Het VSOA groep Post een gemiste kans!
VSOA Groep Post heeft steeds hetzelfde standpunt ingenomen wat betreft de verloning van de CEO
Marc De Mulder, voorzitter van VSOA Groep Post uit de volgende bedenkingen: “Het is niet aan ons om het loon van de CEO te bepalen. Hoeveel hij verdient, of moet verdienen, is dus niet ons probleem. Wat ons wel stoort is dat men ons komt vertellen dat de verloning van de postman intussen te hoog is. Dat men moet zoeken naar alternatieve vormen van tewerkstelling (schijnzelfstandigen, ubers enz..) om de concurrentie veilig te stellen. Dat is onaanvaardbaar”.
“Waarom wordt de verloning van een CEO niet gekoppeld aan het laagste loon dat in het bedrijf betaald wordt ? De graad van tewerkstelling die hij in stand houdt en uiteraard de resultaten?”, zo stelt De Mulder voor.
Een loonspanning van maximum het laagste uitbetaalde loon vermenigvuldigd met een getal dat bekomen wordt volgens vaste criteria op basis van de graad van tewerkstelling, klantentevredenheid en het bedrijfsresultaat met voor elk facet een te bepalen vork. Dit kan iedereen ten goede komen, én het bedrijf, én het betrokken personeel én de klanten!
Voor een deel van de leden van de meerderheid is het duidelijk dat iedereen moet werken, liefst gratis of voor zo weinig mogelijk geld, maar dat het management en de topklasse daar bovenop recht heeft op een onbeperkt inkomen! Voor hen is de” race to the bottom” voor de gewone burger de normaalste zaak en geldt “the sky is the limit “ voor het management! Welke gewone werknemer of kleine zelfstandige in dit land kan nog achter dergelijke standpunten staan?