(12/02/14) - In de pers wordt gewag gemaakt van een mooi afscheidscadeau van Johnny Thijs. Vraag is echter voor wie? De nieuwkomers werken, zoals in veel andere bedrijven tegenwoordig aan zeer lage lonen waarmee ze amper hun onkosten kunnen dekken. Elke maand moeten zij de eindjes aan elkaar knopen.
De extra winst werd trouwens andermaal bekomen op de kap van het personeel! Meer dan 1000 voltijdse equivalenten laten vertrekken betekent immers tot 100 miljoen euro extra dat Bpost daardoor jaarlijks binnen houdt. Op de arbeidsmarkt verdwijnen uiteindelijk evenveel arbeidsplaatsen waardoor de overheid zoveel meer werklozen zal moeten vergoeden. Voor de kleine 100 miljoen die Bpost daarop uitspaart zal de staat minstens voor de helft meer uitgaven hebben aan bijkomende werklozen. Dit alles terwijl men tot doel stelt om juist meer tewerkstelling te creëren !!
De grootste aandeelhouder heeft dus enerzijds meer winst, maar anderzijds ook meer uitgaven. Ten minste zolang zij aandeelhouder blijft, zo niet is het enkel verlies voor de Staat.
Wie er het minste beter van wordt zijn de personeelsleden
Steeds meer wordt de werkdruk opgedreven door de opeenvolgende reorganisaties en besparingen. De spanning stijgt en de onrust groeit onder het personeel. De sociale vrede komt daardoor in gevaar . Is een verhoging van de winst op dit ogenblik dan werkelijk noodzakelijk? Is het dat allemaal waard? En dat enkel en alleen om de aandeelhouders een grotere bonus te kunnen aanbieden!